Dopuszczenie do Obrotu
Procedury celneArt. 201-202 UKC (Rozp. 952/2013)
EN: Release for Free Circulation | DE: Überlassung zum freien Verkehr
Definicja
Dopuszczenie do obrotu (ang. release for free circulation) to jedna z najważniejszych procedur celnych, uregulowana w art. 201-202 Unijnego Kodeksu Celnego. W wyniku tej procedury towar nieunijny (importowany spoza UE) uzyskuje status towaru unijnego i może być swobodnie wprowadzany do obrotu na całym rynku wewnętrznym UE, bez dalszych formalności celnych na granicach wewnętrznych.
Dopuszczenie do obrotu wymaga: złożenia zgłoszenia celnego z prawidłową klasyfikacją taryfową, określenia wartości celnej i kraju pochodzenia, zapłacenia należności celno-podatkowych (cło, VAT importowy, ewentualnie akcyza), spełnienia wymagań pozataryfowych (licencje, certyfikaty, kontrole sanitarne/fitosanitarne). Po przyjęciu zgłoszenia i zwolnieniu towaru przez organ celny, towar może być swobodnie używany, odsprzedawany i przemieszczany w całej UE.
Dopuszczenie do obrotu jest procedurą 'nieodwracalną' — po uzyskaniu statusu towaru unijnego towar nie może zostać ponownie objęty dozorem celnym (z wyjątkiem sytuacji eksportu). Jest to najpopularniejszą procedurą celną, stosowana przy zdecydowanej większości importów do UE.
Dopuszczenie do obrotu wymaga: złożenia zgłoszenia celnego z prawidłową klasyfikacją taryfową, określenia wartości celnej i kraju pochodzenia, zapłacenia należności celno-podatkowych (cło, VAT importowy, ewentualnie akcyza), spełnienia wymagań pozataryfowych (licencje, certyfikaty, kontrole sanitarne/fitosanitarne). Po przyjęciu zgłoszenia i zwolnieniu towaru przez organ celny, towar może być swobodnie używany, odsprzedawany i przemieszczany w całej UE.
Dopuszczenie do obrotu jest procedurą 'nieodwracalną' — po uzyskaniu statusu towaru unijnego towar nie może zostać ponownie objęty dozorem celnym (z wyjątkiem sytuacji eksportu). Jest to najpopularniejszą procedurą celną, stosowana przy zdecydowanej większości importów do UE.