EN: Customs Authority | DE: Zollbehörde
Definicja
Organ celny to instytucja administracji państwowej odpowiedzialna za stosowanie i egzekwowanie przepisów celnych, w tym pobieranie ceł i podatków od importu, kontrole towarów na granicach oraz nadzór nad obrotem towarowym z krajami trzecimi. W Polsce organy celne wchodzą w skład Krajowej Administracji Skarbowej (KAS), utworzonej w 2017 roku przez połączenie administracji podatkowej, skarbowej i celnej.
Struktura organów celnych w Polsce obejmuje: Ministra Finansów (jako naczelny organ), Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, Dyrektorów Izb Administracji Skarbowej (16 izb) oraz Naczelników Urzędów Celno-Skarbowych (16 urzędów z ponad 40 oddziałami celnymi). Urzędy celno-skarbowe prowadzą odprawy celne, kontrole celne oraz postępowania celne.
Zgodnie z UKC (art. 5 pkt 1), organy celne państw członkowskich są odpowiedzialne za stosowanie przepisów prawa celnego UE na swoim terytorium. Współpracują ze sobą i z Komisją Europejską w ramach wspólnej polityki celnej. Organy celne mogą przeprowadzać kontrole celne na każdym etapie — od momentu wprowadzenia towaru na obszar celny UE aż do jego ostatecznego przeznaczenia.
Struktura organów celnych w Polsce obejmuje: Ministra Finansów (jako naczelny organ), Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, Dyrektorów Izb Administracji Skarbowej (16 izb) oraz Naczelników Urzędów Celno-Skarbowych (16 urzędów z ponad 40 oddziałami celnymi). Urzędy celno-skarbowe prowadzą odprawy celne, kontrole celne oraz postępowania celne.
Zgodnie z UKC (art. 5 pkt 1), organy celne państw członkowskich są odpowiedzialne za stosowanie przepisów prawa celnego UE na swoim terytorium. Współpracują ze sobą i z Komisją Europejską w ramach wspólnej polityki celnej. Organy celne mogą przeprowadzać kontrole celne na każdym etapie — od momentu wprowadzenia towaru na obszar celny UE aż do jego ostatecznego przeznaczenia.