EN: MFN Rate | DE: Meistbegünstigungszoll
Definicja
Stawka MFN (Most Favoured Nation — Klauzula Najwyższego Uprzywilejowania) to podstawowa stawka celna stosowana przez UE wobec importu z krajów członkowskich Światowej Organizacji Handlu (WTO). Zgodnie z zasadą MFN (art. I GATT), każdy członek WTO musi przyznać najkorzystniejsze warunki handlowe (w tym stawki celne), jakie przyznaje jednemu członkowi WTO, wszystkim pozostałym członkom WTO — stąd nazwa 'najwyższe uprzywilejowanie'.
W praktyce stawka MFN to standardowa stawka celna w Taryfie Celnej UE — stawka, która obowiązuje, jeśli importer nie ubiega się o żadne preferencje taryfowe. Stawki MFN różnią się w zależności od rodzaju towaru — od 0% (np. elektronika, surowce) do kilkudziesięciu procent (np. produkty rolne, obuwie). Średnia ważona stawka MFN w UE wynosi ok. 5-6% dla towarów przemysłowych i ok. 13-15% dla produktów rolnych.
Stawka MFN jest górną granicą stawki celnej dla krajów WTO — UE nie może stosować wyższych stawek (z wyjątkiem ceł antydumpingowych, wyrównawczych i ochronnych). Dla krajów nienależących do WTO UE może stosować stawki autonomiczne, które mogą być wyższe od MFN.
W praktyce stawka MFN to standardowa stawka celna w Taryfie Celnej UE — stawka, która obowiązuje, jeśli importer nie ubiega się o żadne preferencje taryfowe. Stawki MFN różnią się w zależności od rodzaju towaru — od 0% (np. elektronika, surowce) do kilkudziesięciu procent (np. produkty rolne, obuwie). Średnia ważona stawka MFN w UE wynosi ok. 5-6% dla towarów przemysłowych i ok. 13-15% dla produktów rolnych.
Stawka MFN jest górną granicą stawki celnej dla krajów WTO — UE nie może stosować wyższych stawek (z wyjątkiem ceł antydumpingowych, wyrównawczych i ochronnych). Dla krajów nienależących do WTO UE może stosować stawki autonomiczne, które mogą być wyższe od MFN.