EN: Certificate of Origin | DE: Ursprungszeugnis
Definicja
Świadectwo pochodzenia to oficjalny dokument poświadczający, w jakim kraju towar został wytworzony lub poddany istotnemu przetworzeniu. Jest wystawiane przez uprawnione organy (w Polsce — Krajowa Izba Gospodarcza lub izby przemysłowo-handlowe) i pełni kluczową rolę w handlu międzynarodowym.
Wyróżnia się dwa rodzaje świadectw pochodzenia: niepreferencyjne — poświadczają kraj pochodzenia towaru bez prawa do stawek preferencyjnych (stosowane m.in. do celów statystycznych, zamówień publicznych, stosowania środków antydumpingowych), preferencyjne — uprawniają do zastosowania obniżonej lub zerowej stawki celnej w ramach umów o wolnym handlu lub jednostronnych preferencji UE (np. EUR.1, EUR-MED, Form A dla systemu GSP).
Prawidłowe określenie pochodzenia towaru wymaga znajomości reguł pochodzenia (rules of origin) określonych w poszczególnych umowach handlowych. Reguły te definiują, jakie operacje przetworzenia są wystarczające, aby towar uzyskał pochodzenie danego kraju. Przedłożenie fałszywego świadectwa pochodzenia jest przestępstwem i może skutkować dopłatą cła, karami finansowymi i odpowiedzialnością karną.
Wyróżnia się dwa rodzaje świadectw pochodzenia: niepreferencyjne — poświadczają kraj pochodzenia towaru bez prawa do stawek preferencyjnych (stosowane m.in. do celów statystycznych, zamówień publicznych, stosowania środków antydumpingowych), preferencyjne — uprawniają do zastosowania obniżonej lub zerowej stawki celnej w ramach umów o wolnym handlu lub jednostronnych preferencji UE (np. EUR.1, EUR-MED, Form A dla systemu GSP).
Prawidłowe określenie pochodzenia towaru wymaga znajomości reguł pochodzenia (rules of origin) określonych w poszczególnych umowach handlowych. Reguły te definiują, jakie operacje przetworzenia są wystarczające, aby towar uzyskał pochodzenie danego kraju. Przedłożenie fałszywego świadectwa pochodzenia jest przestępstwem i może skutkować dopłatą cła, karami finansowymi i odpowiedzialnością karną.