EN: Union Customs Code (UCC) | DE: Unionszollkodex (UZK)
Definicja
Unijny Kodeks Celny (UKC), ustanowiony Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013, jest podstawowym aktem prawnym regulującym wszelkie aspekty prawa celnego w Unii Europejskiej. Wszedł w życie 1 maja 2016 roku, zastępując Wspólnotowy Kodeks Celny (WKC) z 1992 roku. UKC jest bezpośrednio stosowany we wszystkich państwach członkowskich UE.
Kodeks reguluje m.in.: status celny towarów, wartość celną, klasyfikację taryfową, pochodzenie towarów, dług celny i zabezpieczenia, procedury celne (dopuszczenie do obrotu, tranzyt, skład celny, uszlachetnianie czynne i bierne, odprawa czasowa), procedury uproszczone oraz status AEO. Uzupełniają go dwa akty wykonawcze: Rozporządzenie Delegowane (DA) 2015/2446 i Rozporządzenie Wykonawcze (IA) 2015/2447.
UKC wprowadził istotne zmiany, w tym: obowiązek składania zgłoszeń celnych drogą elektroniczną, centralną odprawę celną, nowe zasady wydawania WIT, zmienione warunki uzyskania statusu AEO. Znajomość UKC jest niezbędna dla każdego uczestnika obrotu międzynarodowego, agencji celnych i doradców podatkowych specjalizujących się w handlu zagranicznym.
Kodeks reguluje m.in.: status celny towarów, wartość celną, klasyfikację taryfową, pochodzenie towarów, dług celny i zabezpieczenia, procedury celne (dopuszczenie do obrotu, tranzyt, skład celny, uszlachetnianie czynne i bierne, odprawa czasowa), procedury uproszczone oraz status AEO. Uzupełniają go dwa akty wykonawcze: Rozporządzenie Delegowane (DA) 2015/2446 i Rozporządzenie Wykonawcze (IA) 2015/2447.
UKC wprowadził istotne zmiany, w tym: obowiązek składania zgłoszeń celnych drogą elektroniczną, centralną odprawę celną, nowe zasady wydawania WIT, zmienione warunki uzyskania statusu AEO. Znajomość UKC jest niezbędna dla każdego uczestnika obrotu międzynarodowego, agencji celnych i doradców podatkowych specjalizujących się w handlu zagranicznym.