EN: EU Customs Territory | DE: Zollgebiet der EU
Definicja
Obszar celny Unii Europejskiej to terytorium, na którym stosuje się jednolite przepisy celne UE, w tym Unijny Kodeks Celny i Wspólną Taryfę Celną. Obejmuje on terytoria lądowe 27 państw członkowskich UE, ich wody terytorialne, wody wewnętrzne oraz przestrzeń powietrzną. Definicje obszaru celnego zawiera art. 4 Rozporządzenia 952/2013 (UKC).
Nie wszystkie terytoria państw członkowskich wchodzą w skład obszaru celnego. Wyłączone są m.in.: góra Athos (Grecja), Wyspy Kanaryjskie (część przepisów), Ceuta i Melilla (Hiszpania), departamenty zamorskie Francji częściowo, Wyspy Alandzkie (Finlandia) dla niektórych przepisów. Z kolei Monako jest traktowane jako część obszaru celnego Francji, a San Marino — Włoch.
Towar wprowadzany na obszar celny UE z krajów trzecich podlega dozorowi celnemu i musi zostać objęty procedurą celną. Dopiero po dopuszczeniu do obrotu uzyskuje status towaru unijnego i może swobodnie cyrkulować na całym rynku wewnętrznym UE bez dalszych formalności celnych. Znajomość granic obszaru celnego jest kluczowa dla prawidłowego stosowania procedur celnych i określenia momentu powstania długu celnego.
Nie wszystkie terytoria państw członkowskich wchodzą w skład obszaru celnego. Wyłączone są m.in.: góra Athos (Grecja), Wyspy Kanaryjskie (część przepisów), Ceuta i Melilla (Hiszpania), departamenty zamorskie Francji częściowo, Wyspy Alandzkie (Finlandia) dla niektórych przepisów. Z kolei Monako jest traktowane jako część obszaru celnego Francji, a San Marino — Włoch.
Towar wprowadzany na obszar celny UE z krajów trzecich podlega dozorowi celnemu i musi zostać objęty procedurą celną. Dopiero po dopuszczeniu do obrotu uzyskuje status towaru unijnego i może swobodnie cyrkulować na całym rynku wewnętrznym UE bez dalszych formalności celnych. Znajomość granic obszaru celnego jest kluczowa dla prawidłowego stosowania procedur celnych i określenia momentu powstania długu celnego.